Waarom je buik in de overgang niet meer weggaat
De echte reden dat je overgangsbuik niet weggaat (hint: het ligt niet aan eten of bewegen) — en wat duizenden vrouwen nu dagelijks dragen
Ik kreeg mijn eigen spijkerbroek niet dicht.
Niet omdat hij te klein was. Het was dezelfde broek, dezelfde maat, die ik vorig jaar zomer nog zonder nadenken aantrok.
Het was 07:40. Ik moest om acht uur weg. En ik lag op de rand van mijn bed, op mijn rug, met mijn buik ingetrokken, om een knoop dicht te krijgen die altijd vanzelf dicht ging.
Toen kwam mijn dochter binnen om iets te vragen.
Ik zei dat ze weg moest gaan. Harder dan ik bedoelde.
Op dat moment was ik Marieke niet meer. Ik was geen moeder, geen collega, geen vrouw van Bram. Ik was een lichaam dat niet meer naar me luisterde.
Het sloop erin, als een dief in de nacht
Kleine stukjes van mijn leven, één voor één meegenomen.
Eerst was het de slaap. 03:20. Elke nacht, alsof er een wekker afging. Doorweekt, en meteen klaarwakker — met een hoofd dat op volle snelheid begon over dingen die overdag niets voorstelden.
Toen was het mijn middel. Niet dat de weegschaal ontplofte — die stond bijna hetzelfde. Maar alles ging naar één plek. Broeken die vorig jaar zaten, knelden. Ik kocht een maat groter en die zat na drie maanden ook strak. En 's avonds na het eten voelde ik me opgeblazen, terwijl ik precies hetzelfde at als altijd.
Toen was het de spiegel. Ik kleedde me aan met mijn rug ernaartoe. Dat deed ik niet bewust. Dat merkte ik pas toen Bram er iets over zei.
Toen was het drie uur 's middags. Elke werkdag rond 15:00 viel er iets uit. Niet moe. Leeg. Alsof iemand de stekker eruit trok.
Toen was het mijn karakter. Ik was kort tegen Bram. Om niks. Om een la die openstond.
En toen was het de verjaardag van mijn zus. Ik zat aan tafel, tussen mensen van wie ik hou, en om half tien kon ik alleen nog maar denken: wanneer kan ik weg.
Maar het echte moment kwam later. De foto's van de bruiloft van mijn nicht kwamen binnen. Ik scrolde erdoorheen, zag een vrouw op de achtergrond met opgetrokken schouders en een gezicht dat nergens bij was, en ik dacht letterlijk: wie is dat.
Het was ik.
Niet de klachten deden het. De schrik deed het.
Mijn slaap, mijn energie, mijn geduld, mijn kledingkast, mijn zin om ergens heen te gaan. Ik wist niet meer wie ik was.
En ik had geen idee dat drie weken later alles zou veranderen.
Ik heb alles geprobeerd. En ik bedoel alles.
Voordat ik je vertel wat wél werkte, moet je weten wat níet werkte. Want ik gok dat je dezelfde weg hebt gelopen.
Supplementen. Magnesium, ashwagandha, salie, melatonine, een overgangscomplex uit de reclame. Ongeveer € 35 per maand. Een jaar lang. Dat is ± € 420 die ik in mijn keukenkastje heb begraven.
De huisarts. Bloedonderzoek, twee keer terugkomen. Mijn eigen risico van € 385 ging er in één klap aan op. De uitslag: niets afwijkends. "Het hoort bij deze fase."
Een overgangsconsulente. € 85 per consult, twee consulten. Zelf betalen.
De sportschool. € 39 per maand. Ik ben zes keer geweest. Ik was al leeg om drie uur — hoe moest ik dan om zeven uur op een crosstrainer staan.
Een gewogen deken van € 129. En een speciaal kussen. En een slaap-app met abonnement.
En voor de buik had ik een eigen lijstje. Twee online dieetprogramma's van samen € 118. Drie maanden intermittent fasting. Corrigerend ondergoed dat ik na twee keer niet meer aandeed omdat ik er de hele dag naar zat te trekken. Een taillétrainer die nog steeds in de la ligt.
Dat is het lastige: ik at niet meer dan vorig jaar. Ik bewoog niet minder. Ik deed alles precies zoals het zou moeten en het maakte gewoon geen verschil.
En het lijstje daarna: koelmatras, salie-thee, geen koffie na twaalven, geen wijn, wél wijn, een cursus ademhaling van drie avonden.
Werkte het? Niet echt. Niet blijvend. Magnesium hielp een beetje — genoeg om me te plagen. Genoeg om te denken dat het deze keer zou blijven. Dat deed het nooit.
En toen zei mijn huisarts de zin waar ik nog steeds boos van word
"We kunnen niks vinden. Let een beetje op wat je eet en probeer het wat rustiger aan te doen."
Let op wat je eet. Ik sliep vier uur per nacht, had een baan, twee kinderen en een moeder van 81, en at al maanden nauwelijks brood.
Toen viel het kwartje: het systeem is niet gebouwd om je te laten slapen. Het is gebouwd om je door te verwijzen.
Maar dat verklaarde nog steeds niet waaróm er niets werkte.
Wat de overgangsconsulente zei toen ik al betaald had
Ik was bij haar voor iets heel anders. Aan het eind van het gesprek, toen ik mijn jas al aanhad, vroeg ze hoe ik sliep.
Ik zei: slecht. Al jaren.
Ze knikte, en zei toen iets wat geen enkele arts tegen me gezegd had:
"Alles wat je tot nu toe geprobeerd hebt pakt de buitenkant aan. Je bord, je stappen, je broek. Maar wat er veranderd is zit aan de binnenkant. Je lichaam krijgt nooit meer het signaal dat de dag klaar is."
Ze legde het uit met een beeld dat ik sindsdien niet meer kwijtraak.
Denk aan een laptop die je dichtklapt. Scherm uit, klep dicht, jij denkt: hij staat uit. En toch blaast de ventilator door. En 's ochtends is hij warm en is de batterij leeg.
Mijn hoofd klapte om elf uur dicht. Mijn lichaam bleef draaien.
Vóór de overgang schakelde mijn lichaam vanzelf terug. Nu niet meer. En alles wat ik geprobeerd had, liep via mijn hoofd — precies het deel dat niet meewerkte.
Kijk maar:
De diëten veranderden wat er op mijn bord lag. Ze veranderden niets aan een lichaam dat de hele dag aan stond.
Het corrigerend ondergoed en de taillétrainer duwden de buitenkant naar binnen. Dat is letterlijk de buitenkant.
De supplementen voedden mijn lichaam. Ze gaven het geen signaal.
De sportschool zette me juist harder aan.
De gewogen deken werkte alleen als ik al lag. Om 15:00 op kantoor had ik er niets aan.
De ademhalingscursus vroeg tien minuten en mijn volle aandacht — en mijn aandacht was nou net het probleem.
Niet mijn eten. Niet mijn discipline. Niet mijn leeftijd.
Een ontbrekend stopsignaal.
Wat betekende dat ik dat signaal ergens anders vandaan moest halen. Niet uit mijn hoofd.
Je lichaam heeft nooit naar argumenten geluisterd
"Denk aan een baby die huilt. Je kunt hem niet toespreken — je pakt hem vast. Iemand die in paniek is praat je niet kalm; je legt een hand op zijn arm. Je lichaam heeft altijd maar één ingang gehad die meteen werkt. En dat zijn geen woorden. Dat is aanraking."
Daarom werkt acupressuur al eeuwen op vaste punten. Niet massage, niet ontspanning in het algemeen. Vaste punten, constant contact, de hele dag hetzelfde.
En dat is precies wat de Calmé™ van Aurella is. Een ring die eruitziet als een sieraad, met aan de binnenzijde vier afgeronde magnetische acupressuurelementen die tijdens het dragen contact maken met je vinger.
Je doet hem 's ochtends om. En dan doe je verder niks.
Geen oefening. Geen tien minuten. Geen app die je moet openen, geen moment waarop je ervoor moet gaan zitten. Dat is het hele punt: hij vraagt niets van je op het moment dat je niks meer over hebt.
Wat er in zit, en waarom dat uitmaakt
Vier afgeronde magnetische acupressuurelementen aan de binnenzijde, op vaste posities rond de vinger. Afgerond, dus je voelt geen randen.
Hypoallergeen — en dat is bij dit product geen detail, want je doet hem nooit af.
Waterdicht. Onder de douche, bij de afwas, in het zwembad. Er is geen moment waarop je hem moet uitdoen, en dus ook geen moment waarop je hem vergeet terug te doen.
Kleurvast, ook na maanden dagelijks dragen.
Verstelbaar, dus hij past ook als je vingers 's avonds dikker zijn.
Vier kleuren: geelgoud, zilver, zwart en roségoud.
En hier zit hem de crux
Een gewone ring is een sieraad. Aan de binnenzijde zit niets.
Een stressbal ligt in een la op kantoor — nooit bij je als je hem nodig hebt.
Een armband draag je wél, maar die hangt los om je pols en verschuift de hele dag.
De Calmé doet allebei: hij sluit comfortabel aan rond de vinger, waardoor de vier elementen tijdens het dragen op hun plek blijven — en hij zit er ook om 03:20 nog. Daarom hoef je er niets voor te doen, en een app wel.
Ze schreef de naam op de achterkant van haar visitekaartje. "Draag hem een maand. Meer dan omdoen hoeft niet."
Wat er in drie weken gebeurde
Ik bestelde hem. Ik had op dat moment al ruim € 1.000 uitgegeven aan dingen die niet werkten. Wat was er één bij.
Ik deed hem om en verwachtte geen verandering van de ene op de andere dag. Dat is ook niet wat er gebeurde.
Omgedaan en eigenlijk meteen vergeten. Hij zat er gewoon, zoals een ring er zit. Dat vond ik op dat moment nog niks bijzonders.
Ik werd nog wakker, maar ik viel sneller weer weg. Ik keek op de wekker, dacht iets, en was er weer uit. Dat had ik in geen jaar gehad.
Ik zat in een vergadering en merkte halverwege dat mijn schouders naar beneden stonden. Ik had er niet één keer aan gedacht dat ik hem om had.
Ik werd wakker van de wekker. Van de wekker. Ik heb die nacht niet één keer op de klok gekeken.
Voor het eerst in maanden zat ik 's avonds op de bank zonder dat opgeblazen gevoel na het eten. Ik heb er die avond niet eens bij stilgestaan — pas de volgende dag dacht ik eraan terug.
Drie uur 's middags kwam en ging. Ik merkte het pas om vijf uur, toen ik dacht: er is vanmiddag niks uitgevallen.
Ik trok diezelfde spijkerbroek aan. Staand. Ik deed hem dicht en liep de trap af. Pas beneden realiseerde ik me wat er net gebeurd was: mijn broek zat weer comfortabel, zonder dat ik er de hele ochtend mee bezig was.
We waren bij mijn zus. Ik bleef tot half twaalf. In de auto naar huis zei Bram: "Je was er weer helemaal bij vanavond."
Dat is nu vier maanden geleden. Ik slaap door. Ik ga naar verjaardagen. Ik kleed me aan vóór de spiegel in plaats van ernaast. Mijn broeken zitten weer zoals broeken horen te zitten. Ik ben niet perfect en ik ben niet twintig — maar ik ben mezelf weer.
Ik heb mezelf terug.
Als de overgang jouw slaap, je energie, je kledingkast en je zin in dingen aan het inpikken is, dan hoef je daar niet in te blijven zitten.
Bekijk de Calmé — nu 1+1 gratis ›Ik ben niet de enige
"Ik zit pas aan het begin en dacht dat dit voor vrouwen was die het veel erger hebben dan ik. Ik draag hem nu vijf weken. Het verschil zit hem vooral in de middag — die dip is er gewoon niet meer elke dag."
"Zeven jaar. Ik had alles al opgegeven, dus ik verwachtte er weinig van. In de tweede week merkte ik dat ik 's nachts rustiger lag, en dat is zo gebleven. Ik slaap nu meestal door tot half zes."
"Ik wilde per se niet iets medisch aan mijn hand. Twee klanten hebben me gevraagd waar ik hem gekocht had — die dachten dat het gewoon een ring was."
"Ik ben er officieel doorheen, maar dat opgejaagde gevoel bleef. Mijn man merkte het eerder dan ik."
"Ik ben klaar met dieetprogramma’s, en dit vraagt ook niks van me — ik doe hem om en dat is het. Wat mij vooral opviel, is dat ik me ’s avonds minder opgeblazen voelde en dat mijn broek na een paar weken weer prettiger zat."
Wat je waarschijnlijk denkt
Omdat je huisarts tien minuten voor je heeft en opgeleid is om aandoeningen te vinden, niet om je dag anders in te richten. Ik zeg niet dat artsen slecht zijn — de mijne is aardig. Maar het systeem waarin ze werkt is niet gebouwd om simpele dingen te vinden.
Nee. Een fidget-ring draai je — dat is het hele idee, je leidt jezelf ermee af. De Calmé draait niet en hoef je niet te bedienen. De vier afgeronde acupressuurelementen zitten aan de binnenzijde en maken contact terwijl je hem gewoon draagt. Afleiding werkt zolang je eraan denkt. Dit vraagt niets van je, ook niet op de dagen dat je nergens aan toekomt.
De Calmé is een wellnessring: hij is gemaakt om je dag door rust en balans te ondersteunen in een fase waarin je lichaam anders reageert dan je gewend bent. Wat vrouwen mij het vaakst terugvertellen gaat over hoe ze zich voelen: rustiger, minder opgejaagd, en minder van dat opgeblazen gevoel 's avonds. Bij mij ging het precies zo. Ik merkte het vooral aan een rustiger gevoel in mijn lichaam, minder opgeblazen avonden en kleding die na een paar weken weer prettiger zat.
Dan stuur je hem terug. Volledig terug, 30 dagen, retour is gratis en je hoeft niet uit te leggen waarom. Een maand rustig dragen is genoeg om te weten of het bij jou iets doet.
Dat was mijn eerste vraag ook, want ik heb genoeg sieraden gehad die na drie weken dof werden. Deze is kleurvast en waterdicht. Ik doe de mijne al maanden nooit af, en hij ziet er nog uit als op dag één. Dat is ook precies waarom hij werkt zoals hij werkt: je hoeft hem nooit uit te doen, dus je vergeet hem ook nooit terug te doen.
Dat dacht ik ook. Maar er zit geen praktijk achter, geen consult, geen abonnement en geen maandelijkse herhaalbestelling. Het is een ring. Je koopt hem één keer. Dat is precies waarom hij goedkoop kán zijn — en waarom er ook niemand is die er belang bij heeft om hem aan je te vertellen.
Wat ik je zou vertellen als je mijn zus was
Doe hem elke ochtend om en laat hem zitten. Dat is alles. Je hoeft er geen gewoonte van te maken, want er is niets om te onthouden — hij zit er gewoon.
De meeste vrouwen merken de eerste verschillen in de eerste weken. Bij mij zat het eerst in mijn slaap, daarna in hoe mijn kleding zat. Je hebt 30 dagen om het rustig uit te proberen, en dat is precies genoeg om te weten of het bij jou iets doet.
En reken eens mee wat je al kwijt bent:
| Supplementen, een jaar lang | ± € 420 |
| Eigen risico dat opging aan onderzoek | € 385 |
| Gewogen deken, kussen, slaap-app | ± € 250 |
| Twee dieetprogramma's, shapewear, taillétrainer | ± € 210 |
| Overgangsconsulente, per consult | € 85 |
| Adviesprijs, één Calmé | € 99,90 |
| Via deze pagina: twee Calmé-ringen samen | € 39,95 |
Ik zat op meer dan € 1.000 voordat ik hier terechtkwam.
Minder dan één consult. En je krijgt er twee.
1 + 1 gratis: kies zelf twee kleuren
Via deze pagina krijg je er twee voor de prijs van één. Samen € 39,95, en je kiest zelf welke twee kleuren: geelgoud, zilver, zwart of roségoud.
De tweede is voor jezelf in een andere kleur — de zwarte bij je werk, de roségouden bij een jurk. Of je geeft hem weg. Ik heb de mijne aan mijn zus gegeven, die er middenin zit. Dat vond ik uiteindelijk het fijnste aan die tweede ring: ik hoefde er niet over na te denken of ik het haar wel kon aanraden.
Bekijk beschikbaarheid›30 dagen, en anders verlies je geen cent
Draag ze twee weken. Draag ze 29 dagen. Voel je je rustiger, minder opgeblazen, en zit je kleding prettiger? Dan hou je ze.
Zo niet, dan mail je en krijg je je geld terug. Volledig, voor allebei. Retour is gratis en je hoeft niet uit te leggen waarom.
Zo zeker zijn ze ervan. En eerlijk: zo zeker ben ik er zelf ook van.
Je staat op een kruispunt
Optie 1
Je sluit deze pagina. Je wordt morgen weer om 03:20 wakker. Om drie uur 's middags valt de stekker er weer uit. Volgende maand bestel je weer € 35 aan supplementen. Er verandert niets als er niets verandert.
Optie 2
Je klikt. Je doet hem om en verder doe je niks. Over twee weken slaap je misschien door. Over een maand zit die ene broek misschien weer. En de tweede ring geef je aan iemand die er ook middenin zit. Werkt het niet? Je stuurt ze terug en verliest geen cent.
Maar als je wacht, blijft je lichaam gewoon aan staan.
Laat dat niet jouw verhaal zijn.
Bekijk de 1+1 GRATIS-actie ›P.S. — Ik draag hem nog steeds elke dag. Niet omdat het moet, maar omdat ik hem niet eens meer merk. En dat is precies het punt: het enige wat het me vraagt is dat ik hem omdoe.
P.P.S. — Vorige maand zijn Bram en ik een weekend naar Texel geweest. Ik heb gefietst. Ik heb 's ochtends de eerste boot gehaald. Dingen waarvan ik dacht dat ik er te moe voor was. Allemaal omdat iemand me vertelde dat mijn lichaam geen stopsignaal meer kreeg — en me liet zien hoe ik het terug kon geven.
– Marieke
